CARESİZSENİZ CARE SİZ'SİNİZ

1.3.2008 - ::::::::Sevgilin Değil ,Sevdigin Olmak İstiyorum:::::::::

Anlamalıydım ben üzüldüğümde kılını kıpırdatmamandan, sadece işin düştüğünde aramandan.

"N'aber, nasılsın" lâfının arkasına "Bir görüşelim mi?"
ekleyememenden, anlamalıydım sevgisizliğini...
Ben, seni görmek için sınırlarımı zorlarken, senin umursamamandan, alaycı konuşmalarından, ya da senden vazgeçerim diye korkup önüme bir parça yem atmandan anlamalıydım... Ben, hayatta hiç kimseye bu kadar sabırlı bu kadar mülayim davranmamıştım oysaki.

Severdim özgürlüğümü, asi olmayı, bir bardak sudafırtınalar koparmayı, kimseye hesap vermemeyi... Bir bunları severdim bir de seni sevdim...

Sevgilin değil sevdiğin olmayı istedim....

İlk defa biri benden hesap sorsun istedim, bir açıklama beklesin.
Bu biraz açık değil mi ya da "Hayır bir yere gitmiyorsun, evde oturuyorsun" dan başka bir şeydi bu... Beni sorgula, duygularımı sorgula istedim. Olmadı...

Ne kadar da kolaydımsenin için, ne kadar dazahmetsiz...
Tabiiki, bocalardın, emindin düzgün insan olduğumdan hayatında hiç karşına çıkmamış kadar düzgün, emindin seni çok sevdiğimden ve düşündüğümden;

öyle olmasaydı her probleminde ilk beni arar mıydın?
Nedenleri, niyeleri merak etmedim hiç, inan etmedim...

Bu kadar sevgisizliğinde seni nasıl bu kadar sevdim, onu merak ettim. Benim için ne düşündüğünü, beni nasıl gördüğünü, sendeki beni merak ettim... Artık hayal kurmuyorum, geçmişe bu kadar bağlı olmamın sebebi; o zaman çok mutlu olmam bunu biliyorum...

Şimdi tekrar başlasak da, yalnızlığı paylaşsak da sana gönlümüaçabilir, gözüm kapalı güvenebilir miyim sanıyorsun? Şimdi artık tek başınayım... Hiç değilse hakkını veriyorum yalnızlığın. iki kişilik kocaman bir boşluktansa sensizliği ve yalnızlığı yeğlerim...
Artık kendimi görmemek için aynalara bakmıyorum, üşürüm diye kazağını giymiyorum,
ağlarım diye türkü söylemiyorum.
Belki de sen haklısın!

Artık ben bile kendimi SEVMİYORUM...

3 Kim Ne Yazmış

1.3.2008 - Unutulmanın acısı....

Tam Göğsünün Ortasında Bir Yerin Acıyacak...
Evinin Seni İçine Sığdıramayacak Kadar Dar Olduğunu Fark Edeceksin...
Sokağa Fırlayacaksın...
Sokaklar Da Dar Gelecek...
Tıpkı Vücudunun Yüreğine Dar Geldiği Gibi...
Ne Denizin Mavisi Açacak İçini, Ne Pırıl Pırıl Gökyüzü...
Kendini Taşıyamayacak Kadar Çok Büyüyecek, Bir Yandan Da Kaybolacak Kadar
Küçüleceksin...
Birileri Sana Bir Şeyler Anlatacak Durmadan...
"Önemli Olan Sağlık."
"Yaşamak Güzel."
"Boş Ver, Her Şey Unutulur."
Sen Hiçbirini Duymayacaksın...
Gözyaşlarından Etrafı Göremez Hale Geleceksin...
Ondan Ölmesini İsteyecek Kadar Nefret Edecek, Az Sonra Kollarında Ölmek
İsteyecek Kadar Çok Seveceksin...
Hep Ondan Bahsetmek İsteyeceksin...
"Ölüme Çare Bulundu" Ya Da "Yarın Kıyamet Kopacakmış" Deseler Başını
Kaldırıp "Ne Dedin?" Diye Sormayacaksın...
Yalnız Kalmak İsteyeceksin...
Hem De Kalabalıkların Arasında Kaybolmak...
İkisi De Yetmeyecek...
Geçmişi Düşüneceksin...
Neredeyse Dakika Dakika...
Ama Kötüleri Atlayarak...
Onunla Geçtiğin Yerlerden Geçmek İsteyeceksin...
Gittiğin Yerlere Gitmek...
Bu Sana Hiç İyi Gelmeyecek...
Ama Bile Bile Yapacaksın...
Biri Sana İçindeki Acıyı Söküp Atabileceğini Söylese, Kaçacaksın...
Aslında Kurtulmak İstediğin Halde, O Acıyı Yaşamak İçin Direneceksin...
Hayatının Geri Kalanını Onu Düşünerek Geçirmek İsteyeceksin...
Aksini İddia Edenlerden Nefret Edeceksin...
Herkesi Ona Benzetip...
Kimseyi Onun Yerine Koyamayacaksın...
Hiçbir Şey Oyalamayacak Seni...
İlaçlara Sığınacaksın...
Birkaç Saat Kafanı Bulandıran Ama Asla Onu Unutturmayan...
Sadece Bir Müddet Buzlu Camın Arkasından Seyrettiren...
Bütün Şarkılar Sizin İçin Yazılmış Gibi Gelecek...
Boğazın Düğümlenecek, Dinleyemeyeceksin...
Uyumak Zor, Uyanmak Kolay Olacak...
Sabahı İple Çekeceksin...
Bazen De "Hiç Güneş Doğmasa" Diyeceksin...
Ne Geceler Rahatlatacak Seni Ne Gündüzler...
Ölmeyi İsteyip, Ölemeyeceksin...
Belki Çivi Çiviyi Söker Diye Can Havliyle Önüne Çıkana Sarılmak
İsteyeceksin...
Nafile...
Düşüncesi Bile Tahammül Edilmez Gelecek...
Rüyalar Göreceksin, Gerçek Olmasını İstediğin...
Her Sıçrayarak Uyandığında Onun Adını Söylediğini Fark Edeceksin...
Telefonun Çalmasını Bekleyeceksin...
Aramayacağını Bile Bile...
Her Çaldığında Yüreğin Ağzına Gelecek...
Ağlamaklı Konuşacaksın Arayanlarla...
Yüreğin Burkulacak...
Canın Yanacak...
Bir Daha Sevmemeye Yemin Edeceksin...
Hayata Dair Hiçbir Şey Yapmak Gelmeyecek İçinden...
Onun Sesini Bir Kez Daha Duymak İçin Yanıp Tutuşacaksın...
Defalarca Aradığı Günlerin Kıymetini Bilmediğin İçin Kendinden Nefret
Edeceksin...
Yaşadığın Şehri Terk Etmek İsteyeceksin...
Onunla Hiçbir Anının Olmadığı Bir Yerlere Gidip Yerleşmek...
Ama Bir Umut...
Onunla Bir Gün Bir Yerde Karşılaşma Umudu...
Bu Umut Seni Gitmekten Alıkoyacak...
Gel Gitler İçinde Yaşayacaksın...
Buna Yaşamak Denirse...
Razı Mısın Bütün Bunlara...?
Hazır Mısın Sonunda Ölüp Ölüp Dirilmeye...?
O Halde Aşık Olabilirsin ...

11.2.2008 - Çok Sevdim Diye Mi Kaybettim Seni?...

Nedenini bilmiyorum,
Ama...
Bugün herzamankinden daha çok ihtiyacım var sana...

Çok eksiğim bugün...Yine batıyor güneşle birlikte kayboluyor tüm direncim,umutlarım!'Ben artık onsuz yapabiliyorum...!

dediğim günler toz duman olup yapıştı yine boğazıma,Nedense tutamıyorum sensizliğin çıldırtan isyanını bugün!..Damlıyor gözyaşlarım...

Bak,
Yine çekildi;
Evli evine,köylü köyüne!
Nedenini bilmiyorum,ama;
Evsiz,köysüz kaldım bugün,bu gece...!

Herkes sığınacak bir çatı buldu gerçek benliklerde,bense sensizliğin kimliksiz çatısına sığındım yine...

Bana gelen tüm yollar kapandı,yolsuz kaldında dönemedin mi?Yoksa çıkar bi yol mu buldun kendine!!!

Bilmiyorum sebebini,sonucunu çok yaLNızım bu gece...

16 Kim Ne Yazmış

11.2.2008 - AşK BiZe ÇoK Yakış (mıŞ) tı...

Sanki gözümü kapatsam gideceksin,kaybolacaksın!
Sabaha kadar gözümü kırpmadım, bırakıp beni gidersin diye...

Oysa söz vermiştin! Beni bırakmayacaktın!
Susma zamanı,
Susmak bazen içerde bir yerde
Kanamaya başladığı zaman acıyı usulca örtüveriyor.
Ne kadar vaktimiz varsa sevgiye,sevmeye o kadarına razı olduk.

Belkide aşkı aşk yapan bitimli olması!

Simdi geriye baktığımda,yaşadıklarım beni ben yapmış

"Ben" olma maceramı sevdim.
Her şeye rağmen üstelik!
AYRILIK...

Defalarca giyip prova yaptığımız bu giysi üzerimizde hiç iyi durmadı!

AŞk ßiZe CoK YakışmıŞtı...

Göremedim bakarken Seni, Ya da görmeyi istemedim.
Kapattım sana tüm kapılarımı...Olamazdı
Bekleyenim var geride, Seninse önünde özgürlüğün
Üzerlerine basıp tırmanamazdım, sana doğru
Sonrasında bakamazdım kimseye, eski ben olarak
Olmazdı....Gereken görmemekti seni, karşımda olsanda
Hissetmemeye çalışmaktı içimdeki sızıyı
Derindeki acıyı yok saymaktı, farketmemekti...
Nefes alamadığımı belli etmemekti...

Yok sayamadığımı farkettiğim an bu hissi;
Aynaları bile kaldırdım etrafımdan,
Kendi kendimle yüzleşmemek, kızdığım Ben'i görmemek;
Aynada gördüğüm aksimde,
Aslında Seni gördüğümü inkar edebilmek için....
Üzerine attığım külleri hiçe sayıp sönmeyen,
Daha da alevlenen duygularımı yok saymak için

Şuan, ardından enzor olanı kaldı bana,
Kendi kendime itiraf edemediğim
Görmesi kolay bir düş, yaşaması zor bir keder.
Kördüğüm, korateş,
Eskiden olmazmış gibi gelen,şimdiyse içine düştüğüm bir alev.
Aslında öylesine özlemişim ki yanmayı
Seneler sonra...
Sevebildiğimi öğrenmek , hissetmek
Şimdiyse...
Geç öğrenmişliğin verdiği,isyanıma dur diyebilmek.

Ben artık SEN diye baslayan siirleri sevmiyorum..
Bu satırlar sana;
Yakıp yıktıkların, Kanatıp bıraktıkların için.
Bu satırlar sana:
Bir avuç kırıntı sevgilerin,Yetersizliğini yüzüme fırlattığın için.
Bu satırlar sana;
Öğrettiklerin için...Yaşattıkların için.

BEN GiDiNCE SEN BiTECEKSiN...

YA HEP,YA HİÇ....
Beynimden atamam biliyorum ama....
Yüreğimden söküp atacağım bu gidişle
Ve bu gidişle kulağım kapalı olacak sesine,
Ne de gözlerimde sen olacaksın.
Kış uykusuna yatıracağım tüm anıları;
Sana ait ne varsa....
Sabrım tükenecek birgün,
Ve sonunda isyan edip,
Şöyle haykıracağım sana;
Ben'de ben'i tüketmeden gel...
Öylesine arama beni,
Öylesine gelme bana;
GELECEKSEN ADAM GİBİ GEL...

5 Kim Ne Yazmış

10.2.2008 -

4.2.2008 -

27.1.2008 - KüÇüĞüm

Aynı sokakta oturuyorduk. Hergün bir kızla geliyordu eve. Adı ESRARENGİZDİ, herkes onun hakkında farklı şeyler söylerdi. Fakat kimse gerçeği bilmezdi kirli sakalları vardı. Yeşil gözlü, kumraldı. Mahallenin kızları hayrandı ona bense nefret ederdim. Hiç kimseyle konuşmaz, sadece gelir geçerdi.
Birgün onunla yolda karşılaştık. Çok güzel bir yüzü vardı, bana gülümsedi. Şaşırdım ama yine de onu sevmiyordum. Fakat o çok farklıydı... Gece boyunca lambası yanardı.
Uyumak yerine onun evini seyrediyordum, onu sevmediğim halde herşeğiyle ilgileniyordum. Yavaş yavaş onu gözlemeye başladım, o an anladım ki hep kendimi kandırmışım, ona karşı hissettiğim şey sevgiymiş.
Artık o eve gelmeden uyuyamıyordum. Yanına gelen kızları kıskanırdım. Herkes onun kötü olduğunu söyleyince hep onu savundum. Onunla karşılaşmak için kapıda dururdum.
Onu yine yolda gördüm bana göz kırptı yanımdan geçerken onu çağırdım. Acelem var KÜÇÜĞÜM dedi. Bana aramızdaki yaş farkını hatırlatmıştı. Eve gidip sabaha kadar ağlamıştım. Karar verdim, ona aşkımı ilan edecektim. Yolunu gözledim.
Birgün onu gelirken gördüm. Peşine düştüm o eve girdi. Biraz bekleyip kapıyı çaldım. Açtı, ne var KÜÇÜĞÜM dedi. SENİ SEVİYORUM dedim. Gülümsedi. EVET dedi. ne evet dedim, konuşmadı. Koşarak dışarı çıktım. Bir ay boyunca evden çıkmadım. Birgün kızlarla konuşurken ambulans geldi, onun evine girdi.
Sedye ile onu dışarı çıkardılar. Önümüzden geçerken; Ben de seni KÜÇÜĞÜM dedi ve gözlerini yumdu. Kpkırmızı oldum herkes bana bakıyordu... Ağlayarak koşmaya başladım. Akşama kadar sokakta gezdim. Göz yaşalarım durmadan akıyordu. Sonra eve geldim. Annemler ondan bahsediyorlardı. Sevdiği bir kız varmış. Ailesi evlenmesine izin vermeyince kız evden kaçmış. Sokak serserileri onu öldürmüş. Eve getirdiği kızlar evi olmayan kızlarmış. Kimi sevdiyse ölmüş. Çok sevip Acı çekmiş. İntihar edip hastaneyi aramış. Polisler evin duvarında KÜÇÜĞÜM yazısını bulmuş; KÜÇÜĞÜM sen de ölme yazıyormuş bende seni sevdim. Sevdiklerim gibi sende ölme diye ben öldüm KÜÇÜĞÜM...

:((

5 Kim Ne Yazmış

27.1.2008 - :::::::::::::Aşk ve Ayakkabı::::::::::::

Asklar da ayakkabilar gibidir...

Bazilari çamur yagmur, toz toprak kar buz gibi her türlü "kötü hava" kosullarina dayaniklidir.Bazilari ise ummadiginiz kadar kisa zamanda çabucak "yamulur" ilk yagmurlu havada "alti açilir" veya güzel havalarda bile "iki günde bozulup" gider.

Asklari da ayakkabilar kadar "itinayla" seçmezseniz, tipki ayaginizda oldugu gibi yüreginizde NASIR olusabilir.

Dar gelen bir ayakkabiyi sadece tarzini begendiginiz için "zamanla açilir" diyen saticiya inanarak alirsaniz, zaman içinde ayak kemiklerinizde "deformasyon" baslar.

Ruhunuzu daraltan bir ask içinde yalnizca fiziksel begeniye kapilip "zamanla düzelir" diyenlere kanarsaniz, yine zamanla içinizdeki olumlu duygularin "çarpildigini" görebilirsiniz.

Asik olabileceginiz insan türü, tipki ayakkabilar kadar degisik stillerde, farkli kalitelerde ve sayisiz "renktedir".... Aski bir çesit serüven olarak "spor" gibi yasayanlar, aynen "spor ayakkabi" gibi dikkat çekici ve rahat kisileri bulurlar.

Tersine askta tutucu ve istikrarli olmayi benimseyenler "klasik ayakkabi" gibi muhafazakar çizgiler tasiyanlara tutulurlar.

Dekolte ayakkabilar gibi sadece cinsellik ve eglence zevkleriyle ateslenen asklar vardir.

"Bez" ayakkabilar gibi kisa ömürlü "tatil asklari" ise hemen herkesin kisisel tarihinde mevcuttur.

"Marka" ayakkabi alir gibi, sevgilinin kariyerine ve maddi durumuna "tutulan" asiklar görürsünüz.

Kati plastikten "yagmur çizmesi" edinir gibi mantik süzgecinden geçirip "ise yarar" biçimde yasamak isteyenleri de bilirsiniz.

Ayrica ne tuhaf ki, psikolojik testlerde "zaafi"olup evine sayisiz çesitte ayakkabilar yigan insanlarin ayni zamanda "degisik" türde asklara da zaafi oldugu söylenir.

Evet ask "ayakkabidir".

Aynen ayakkabiniza bakim yapmayip "hor" kullandigniz zaman kolayca eskittiginiz gibi, askiniza da dikkatli davranmayip özen göstermediginiz zaman kisa sürede "eskitirsiniz".

Ve nasil ki "delik" bir ayakkabiyi tamir ettirdiginizde yalnizca "bir miktar" ömrünü uzatmis olursaniz; "delik" bir aski onarmaya kalkistiginizda da "asla eskisi gibi olmayacaktir"!

27.1.2008 - ?

Kategori: yazilar

Su, kendine sırdaş arıyordu. Önce buluta verdi sırrını. Ağır geldi sır
buluta.Sağanak sağanak döktü suyun tüm sırlarını.

Sonra göle gitti su. Ona anlattı derdini. Bu arada bulut suyun
sırrınıyağmur yapıp, dolu yapıp, kar yapıp savurduğu için, zaman zaman
taşıyordugöl ve suyun sırrı iyice açığa çıkıyordu.

Sonra nehre verdi su sırrını. Nehir aldı suyun sırrını çekti gitti.
Dereyeverdi. Dere biraz daha yavaş olsada nehirden , o da götürdü
suyun sırrınıbir başka bilinmeze... Çağlayanlar, şelaleler,
akarsular.. Hepsikayboluyordu bir anda. Sonra bir gün su takip etti
dereyi. Dereye okyanusakavuşunca farketti su, bütün sırlarının
akarsularla, çağlayanlarla,ırmaklarla... okyanusa taşındığını.

Karar verdi su. Sırrını okyanusa verecekti. Öyle de yaptı zaten.
Tümsırlarını okyanusa verdi. Artık suyun sırrını okyanustan
başkasıbilmiyordu. Ne taştı okyanus, ne bir başkasına taşıdı suyun
sırrını, ne dekurudu....
g eçen karşılaştık suyla. Birbardaktaydı. Suskundu. Çok uğraştım
konuşturamadım. Ben tam giderken"Dur !`` dedi su.

Durdum! ...

Okyanus yürekli dostlar bulmadan sakınkonuşma! Taşıyamazlar,
kaldıramazlar senin yükünü, canını yakarlar,utandırırlar.`` dedi.

Hep cevrenizde OKYANUS yüreklidostlarinizın olmasi dileği ile ....